Met alweer enkele verlengde weekends voor de deur is dit het ideale moment om een prettig weekendje weg te boeken.
Wij vonden alvast drie charmante adresjes waar het aangenaam vertoeven is:
Verwen jezelf in de Kortrijk
Om even volledig van deze aarde te verdwijnen kan je naar het net geopende Wu Wei, waar je kan opgaan in een lichtgevende wereld van rust. Twee herenhuizen en een oude drukkerij werden samengevoegd tot tijdloos ingerichte kamers met een helder wellnesscomplex.
Op zeven uur rijden van Brussel ligt La Vineuse. Dit bosrijke gebied met zijn hellende heuvels biedt een fijne omgeving voor fietsliefhebbers en mountainbikers. Deze mooie wijnstreek heeft ook voor vrolijke Bourgondiërs heel wat lekkers in petto.
Chambre d’hôtes ‘Maison Le Trion’ vormt met zijn natuurstenen gevels, grote binnenplaats en vierkante toren een krachtig accent in de prachtige omgeving. Le Trion volgt het ritme van de seizoenen en weerspiegelt de rust en stilte van de natuur.
Op slechts anderhalf uur rijden van Brussel ligt Breskens, een klein dorpje aan de zee. Heerlijk uitwaaien kan hier samen met je familie, geliefde of alleen.
Met De Passant als uitvalsbasis. Een oude marechaussee kazerne die op stijlvolle wijze is omgebouwd tot een bed & breakfast met negen sfeervolle kamers met ieder een eigen badkamer.
Meer informatie: De Passant
Natalie Portman en Johnny Depp worden mooi in beeld gebracht in de nieuwe muziekvideo My Valentine van Paul McCartney. In het zwart-wit filmpje dat McCartney zelf regisseerde zien we de acteurs handgebaren maken en de zoete tekst synchroniseren.
De clip ging in première op een privé-evenement in dochter Stella McCartney’s winkel in LA met vele bekende gezichten waaronder Reese Witherspoon, Gwen Stefani, Gwyneth Paltrow en Chris Martin, Miranda Kerr en Orlando Bloom, Zooey Deschanel en Kirsten Stewart.
Na de balletwereld nu ook goed nieuws vanuit de modewereld. De hoofdredactrices van 19 internationale edities van Vogue moedigen een gezonder lichaamsbeeld aan via The Health Initiative.
The Health Initiative is een akkoord met 6 richtlijnen die ervoor moeten zorgen dat er een gezonder lichaamsbeeld in de magazines komt. ‘Als een van de krachtigste stemmen in de mode-industrie, heeft Vogue de unieke mogelijkheid om een verschil te maken,’ zegt hoofdredactrice (Vogue UK) Alexandra Shulman. ‘Wij zullen verder bouwen op het succesvolle werk dat de Council of Fashion Designers of America en de British Fashion Council reeds begonnen zijn.’
Het akkoord heeft 6 concrete richtlijnen waaronder (1) de belofte dat Vogue niet meer zal werken met modellen jonger dan 16 jaar. (2) Ook modellenbureaus zullen hierop moeten letten. (3) De modellen moeten goed verzorgd worden op shoots, gezond eten en drinken moet steeds aanwezig zijn. (4) Er zal een mentorprogramma opgezet worden waarbij oudere modellen hun jongere collega’s moeten adviseren. (5) Ook worden ontwerpers sterk aangemoedigd om hun maatje 0, een onrealistisch kleine maat, voor sample kleding te heroverwegen. Deze kleine maat zorgt ervoor dat er maar een beperkt aantal –extreem magere- vrouwen gefotografeerd kan worden in hun kleren. (6) De Vogue hoofdredactrices beloven ambassadeurs te zijn van het verspreiden van een gezond lichaamsbeeld.
Dat 19 hoofdredactrices van Vogue -waaronder Anna Wintour (Vogue USA), Emmanuelle Alt (Vogue Paris) en Alexandra Schulman (Vogue UK)- dit akkoord ondertekenden, is een grote stap in de goede richting. Jonathan Newhouse, voorzitter van Condé Nast International (de uitgeverij van Vogue) zegt: ‘Vogue gelooft dat een goede gezondheid iets moois is. Vogue-hoofdredacteuren wereldwijd willen dat hun tijdschriften de gezondheid van de modellen die in de bladen verschijnen, weerspiegelen.’
Echter, zolang Photoshop nog bestaat zullen alle modellen jonger en magerder gemaakt kunnen worden. Volgende stap; zal Vogue net zoals tijdschrift Glamour beloven geen Photoshop meer te gebruiken?
Na Israëls verbod op graatmagere modellen komt er nu ook een oproep vanuit de balletwereld. De nieuwe topvrouw van het Engelse nationaal ballet, een van de meest prestigieuze gezelschappen van de wereld, Tamara Rojo wil komaf maken met graatmagere ballerina’s.
Tamara Rojo. Photograph: Sarah Lee
Rojo, die wordt beschouwd als de beste danseres in Groot-Brittannië, is sinds enkele dagen de nieuwe artistiek directeur van het Engelse nationaal ballet en komt onmiddellijk naar voor met een bijzondere uitspraak. ‘Het ballet moet af van de obsessie voor magere ballerina’s. Het publiek wil kijken naar mooie, gezond uitziende dansers’, zei de prima ballerina deze week in de Britse pers.
Een Italiaanse ballerina werd vorig jaar ontslagen nadat ze een boek had geschreven over anorexia in haar gezelschap. En de Russische Anastasia Volochkova moest in 2003 het Bolshoi verlaten omdat ze te dik en te groot was.
Black Swan
De oorsprong van de obsessie voor graatmagere ballerina’s zou volgens Rojo in de modewereld liggen. ‘Die obsessie beïnvloedt het ballet. En eens je in die wereld zit, verlies je heel snel je realiteitszin. Je gaat voor extremen in de hoop opgemerkt te worden.’ Dit is ook wat we te zien kregen in de film Black Swan maar Rojo benadrukt dat dansers vandaag veel beter worden begeleid in hun voedingspatroon. De ballerina die Natalie Portman neerzet in Black Swan strookt volgens haar niet met de werkelijkheid.
Het Koninklijk Ballet Vlaanderen staat volledig achter dit opvallende statement. ‘In de week trainen balletdansers als topsporters. Pas als ze op het podium staan, worden ze kunstenaars. Maar het blijft even zwaar. Als je als prima ballerina het Zwanenmeer danst, moet je alles uit je lichaam halen: kracht, energie, lenigheid. Dat hou je niet vol als je niet eet,’ aldus Chantal Pauwels, zakelijk leider van het Koninklijk Ballet Vlaanderen.
‘De trend naar meer atletische dansers is bij ons zelfs al ingezet. Meer dan ooit primeert gezondheid in de balletwereld. De gruwelverhalen van dansers die voor het oog van alle anderen op de weegschaal moesten staan, dateren van tien jaar geleden. Ik kan je met de hand op het hart bevestigen dat dergelijke wanpraktijken nu niet meer voorkomen,’ zegt Pauwels. ‘Maar het blijft ontzettend goed dat het probleem van magerzucht wordt aangekaart door een artistiek directeur. Deze persoon kan carrières maken of kraken.’
Journaliste Kelly Deriemaeker weet het nog niet, maar ze is mijn goeroe. Deze ochtend las ik in Psychologies hoe ze op een dag besloot te ‘Consuminderen’. Niet langer alles kopen wat je hartje begeert, niet langer shoppen om de laatste modetrends te volgen, om de leukste spulletjes in huis te hebben, om mee te zijn. Niet meer shoppen.
Niet meer shoppen. Niet meer shoppen. Niet meer shoppen…
Het bleef lang nazinderen.
Wat hou ik van het geluid van de krakende winkeltasjes en van de eerste keer een nieuw kledingstuk aantrekken maar kort nadien volgt altijd een knagend gevoel. Er ging weer geld van mijn rekening. Geld dat ik niet echt te spenderen heb.
Na alweer een dag over alle nieuwe, modieuze hebbedingetjes geschreven te hebben voel ik me misselijk. Hoeveel kan je willen? Hoeveel moet je kopen totdat je genoeg hebt?
Kelly Deriemaeker’s woorden bleven in mijn hoofd spoken: ‘De gedachte dat je ook iets leuk kan vinden zonder het per se in huis te moeten halen kwam te weinig bij me op.’
Gelijk heeft ze. Je ziet wel eens van die spulletjes waarvan je hart overslaat. Op slag verliefd. Maar daarom neem je ze nog niet mee naar huis. Je neemt toch ook niet elke jongen waarbij je hart een sprongetje maakt mee naar huis? Op de trein hak ik de knoop door. Nu of nooit.
Beter nu dan, want mijn rekening is toch leeg.
Ik stop. I stop, ‘till I drop.
Ik beslis dat er drie stappen te ondernemen zijn:
1: Van mijn kledingkast maak ik een waar paradijs. Zodat ik een goed overzicht heb van alle leuke kleding die ik heb. Wat niet leuk meer is zal ik via alle handige DIY handleidingen herstellen of vermaken. 2: Ik stop een camera in mijn tas. Elke keer dat ik iets zie dat ik per se wil, zal ik er een foto van maken en van die foto’s uiteindelijk een collage maken. Hoe groot is de kans dat ik iets wat ik vandaag wil morgen niet meer hoef?
3: Vaststellen wat ik wel mag kopen:
Eten Dingen die op zijn, zoals eyeliner op dit moment Als ik iets koop dan vintage Mezelf verwennen met sauna en belevenissen Muziek
Niet meer consumeren, maar consuminderen. Het zal een ware ontwenningskuur zijn..
Wat denken jullie ervan? Steunen jullie mij?
Liefs, Lyssa
Ps: Alle DIY’s verzamel ik hier op mijn blog en de foto’s van wat ik eigenlijk stiekem echt wel wil ook..
Zoals beloofd zou ik (minstens) één keer per week vegetarisch koken. Zaterdag maakte ik dit klaar en het heeft me gesmaakt!
Benodigdheden voor vier personen:
- de helft van een pot patak’s currypasta (mild)
- een beetje kokosmelk.
- 3 winterwortels of gewone wortels
- 2 rode paprika’s
- 450 gram krieltjes of kleingesneden aardappelen
- 300 gram bloemkool
- bieslook
- 4 eieren (optioneel)
- afbak-naanbrood of pitabroodjes
- 300 gram rijst
Recept
Kook de bloemkool in tien minuten beetgaar.
Kook de eieren hard (10 minuten) en de rijst gaar.
Snijd ondertussen de wortels in schijfjes en de paprika in stukjes.
Verhit wat olie in een wok of hapjespan en roerbak de wortels 3 minuten.
Voeg daarna de paprika en de krieltjes toe en roerbak alles op een matig vuur gedurende 10 minuten. (Indien je voorgekookte krieltjes gebruikt kan je ze er zo bij voegen, anders moet je ze op voorhand even koken.)
Snijd de gare bloemkool in roosjes en voeg ze toe aan de andere groente.
Voeg de currypasta, 100 ml water en de kokosmelk toe aan de groenten en roer alles goed. Voeg peper en zout toe. Laat het nog 5 minuten op een laag vuur sudderen met het deksel op de pan. Snipper op het einde nog een klein beetje bieslook door de curry voor afwerking.
Bak het brood af in de oven en pel de eieren.
Serveer de curry met daarnaast de rijst, het brood (op een bord) en de eieren (in een kommetje). Laat je vrienden aanschuiven en hoor niemand klagen dat er geen vlees in dit eten zit!
Ik ben een vleeseter in hart en nieren. Een heerlijk stukje wild dat in de oven ligt te sudderen? Het speeksel loopt me in de mond alleen al door het hier neer te schrijven. Een gebraden kip van het spit halen? Als een cartoonpuppy zweef ik mee op de heerlijke geur die daarvan af komt. Mijn tanden in een goeie Argentijnse steaks zetten? Het beest in mij komt naar boven. Ik ben geen alleseter. Ik ben een rasechte carnivoor!
They're gonna eat us!
Maar dan zijn er die lammetjes, die zo vrolijk en schattig door de weide dartelen. En de kindjes in Afrika kijken met puppyoogjes in de camera, door het televisiescherm, regelrecht mijn bord in. ‘En wij dan?’ Hoor ik ze vragen.
Vlees groeit niet in de winkels of aan de haken van de beenhouwers. Vlees groeit in kooitjes, in het wild of in de weide. Vlees loopt te grazen in en krijgt te eten van de duizenden hectaren in de wereld die aan veeteelt gespendeerd wordt om het Westen te voeden. Duizenden hectaren die gebruikt zouden kunnen worden om groenten, rijst en aardappels te kweken voor mensen. Van dezelfde oppervlakte landbouwgrond waarvan 1 vleeseter kan worden gevoed, kunnen 3-7 vegetariërs of 12-20 veganisten leven.
Het jagende dier in mij heeft ook een hart. Ik zou het lammetje niet zelf kunnen slachten en eerlijk, ik wil me ook niet langer die rijke vleesetende westerling voelen. Ik maak de stap. I’m not going cold turkey –pun intended- maar ik zal vanaf nu één keer per week vegetarisch koken, voor mezelf en voor vrienden. Een kleine stap om te starten.
Ik zal niet gewoon een vegeburger (Word corrigeert dit als ‘ereburger’, hoe toepasselijk) uit de rekken van de supermarkt halen, maar echt volwaardig vegetarisch koken. Met verse groenten, volkoren rijst, noten én (Ugh! Ieh! Bah!) paddenstoelen, linzen en bonen.
B.B…Brigitte Bardot? Bold & Beautiful? Blackberry? Nope, de ‘BB’ van BB Cream staat voor Blemish Balm, Blemish Base of Beblesh Balm, zoals u wil. De hype rond de veelzijdige crème komt uit Azië overgewaaid en belooft nu ook aan Europese vrouwen een verzorgde én egale huid.
Een crème die niet alleen een perfecte dekking geeft maar ook een moisterizer is, die de huid jong houdt en nog een hele hoop andere dingen doet? Kom maar op!
BB Cream is een moisterizer en lichte foundation die de huid ook nog eens jong houdt, en dat allemaal in één handige tube. Hoewel de BB crème vooral bekend is als “the secret of Korean Actresses“ is het populair in heel Azië maar de Blemish Balm komt eigenlijk gewoon uit Duitsland waar Dr. Christine Schrammek het wondermiddel ontwikkelde. Aanvankelijk werd het goedje gebruikt om de gevoelige huid van patiënten na een laseroperatie te beschermen, te herstellen en te verzachten. Tegelijkertijd zorgde het voor een goede dekking van littekens en roodheid.
Natuurlijk zag de beautywereld wel wat in deze veelzijdige en doeltreffende crème. Beroemdheden die laseroperaties ondergingen vielen massaal voor de helende werking van het wondermiddel. Koreaanse cosmeticabedrijven zagen hierin een groot zakelijk potentieel, pasten de technologie aan, creëerden eigen formules en maakten de oorspronkelijke medische crème toegankelijk voor een groot publiek.
Deze gecommercialiseerde versie van BB crème is geschikt voor alle huidtypes en richt zich vooral op de gevoelige (acne) huid.. Het heeft de voordelen van zowel huidverzorging als make-up aangezien het de toestand van de huid verbetert, die egaliseert en donkere vlekken en andere oneffenheden wegwerkt.
Song Hye Kyo, Koreaanse actrice en grote fan van de BB Cream
Wat zijn de voordelen van BB Cream?
*Geeft een zeer natuurlijk, “no make-up look”
* Zorgt voor een perfecte dekking, zoals een foundation, maar omdat het niet zo dik is, verstopt het de poriën niet.
* Is vergelijkbaar met een getinte moisturizer
* Verbergt alle soorten van pigmentatie, verkleuring, acne en andere vlekken
* Heeft helende eigenschappen die de huid verzachten, glad maken en verfijnen.
* Moedigt huidregeneratie aan jeugdige huid te creëren en te onderhouden.
* Bevat UV-bescherming voor een gezonde huid (SPF niveaus verschillen per merk / product).
* Heeft een antirimpel effect en maakt de huid lichter (beschikbaar in een aantal varianten)
Sinds kort zijn er ook in België verschillende types BB Cream op de markt, en dat voor elk budget.
Dat de ridders van weleer al helemaal wild waren van hun malienkolder was voor hun eigen veiligheid. Maar dit seizoen zijn wij er ook helemaal aan verkocht: Chainmail kettingen, niet voor veiligheid, wel voor fashion. Blake Lively is alvast helemaal mee.
Future Classics Bib Necklace, Gold by Fallon (€195)
-charmandchain.com
De Apocalyps nadert. Tegen het einde van 2012 zijn we allemaal dood. Or so they say.. Geen excuus meer dus om niet alles eens uit te proberen dit jaar. Laat die goede voornemens achterwege and be a bad, bad girl…
Sexting
Je komt er niet onderuit, de wereld wordt overgenomen door smartphones. You can hate it, but I suggest to love it.Sexting was nog nooit zo leuk én gemakkelijk dankzij de smartphones.
Je kan het bij onschuldige sms’jes houden maar via verschillende apps kan je zoveel meer. Met Whatsapp, bijvoorbeeld, stuur je sneller en meer, maar vooral gratis. Daarnaast kan je heel eenvoudig pikante foto’s versturen.
Haal fragmenten uit je favoriete boek en pas ze aan voor jouw ‘seksmsjes’. Play-giaat is op deze manier helemaal toegestaan..
Fijne bedspeeltjes
Seksspeeltjes zijn al lang niet meer ‘die vreemde objecten uit vieze pornofilms’. Recente studies wijzen uit dat vrouwen steeds vaker speeltjes in huis halen. Is dit mede dankzij Sex and the City?
Op bootyparlor.comvind je heel wat mooie designer speeltjes.
De stoute speeltjes zijn heel fijn om alleen mee te spelen, maar ook met twee valt er veel plezier te beleven. Het doggie-style standje is een aanrader om samen uit te proberen. Laat hem jou penetreren en leidt met jouw hand hem en het vibrerend speeltje naar jouw genotsknopje.
Deze fijne lipstrick is alvast een must have voor je make-up tasje. Helemaal geruisloos kan je hem overal gebruiken. Je hoeft niet meer te wachten tot je thuis bent. Wedden dat jouw vriend plots ook gefascineerd is door make-up?
69 wordt 77
Er bestaat geen twijfel over dat je 69 reeds kent. Hoewel niemand zal zeggen dat dit geen fijn nummertje is, kunnen wij je wel vertellen: ‘It’s soooo last year!’
Volgens seksexpert Cynthia Gentry, auteur van The Bedside Orgasm Book, is 77 het nieuwe standje van het jaar. Ons verlangen naar vertrouwen in deze rauwe tijd duwt ons richting een meer comfortabele en liefdevollere positie. ‘Dat we geen mannen nodig hebben, en dat we het toch wel allemaal zelf kunnen, en dat ze vervelend zijn…’ Maar stiekem willen we er toch allemaal eentje om te spoonen.
Voor dit standje ga je lekker in lepeltjeshouding liggen. Je liefste ligt dan achter jou, en jullie kijken beide dezelfde richting uit. Sla je been achterwaarts over zijn bovenbeen en trek hem dicht bij je. Duw je kontje tegen hem aan terwijl hij bij je binnenkomt. Eens hij in je is, strekken jullie beiden de benen zodat ze dicht bij elkaar liggen. Beweeg nu samen naar het hoogtepunt.
Daring Devils
Dit jaar wordt het jaar waarin je slaapkamer niet langer het enige ‘heiligdom’ is. Vind je seks op openbare plaatsen zoals de torenpoeper net ietsje te riskant? Begin dan al eens met je zetel, keukentafel, aanrecht, douche, en wasmachine te ontheiligen. Voor grotere durvers zijn de tuin en je terras ook fijne plaatsen. Dit kan ’s nachts, onder de blote sterrenhemel. Onder het mom van ’de sterren bloot, jij ook..’ Of overdag, wanneer de zon je huid opnieuw verwarmt.
Slow food meets slow sex
Hoewel we in een maatschappij leven waarin alles steeds sneller moet, vormt er zich een tegenstroming waarin we alles opnieuw langzaam willen. Na slow food willen we nu ook lang en uitgebreid genieten van seks. Elkaars lichaam ontdekken, uren in bed doorbrengen, geen vluggertjes maar traag-traaaag-traaaaaaaaag..
En nu we het er toch over hebben, waarom de twee niet combineren? ‘Whipped cream or chocolate sauce’ volstaat niet langer. Kook samen en ontdek elkaar op de keukentafel terwijl de pastasaus staat te sudderen..
Kooklust
Met gretige borsten staat begeerte aan het aanrecht
zoent het zaad uit tomaten,
kijkt naar het zwellen van beslag onder vochtig doek.
Haar hand liefkoost de haas van een jonge stier,
zijn zoekende tong is gemaakt voor de hare,
verzaligd streelt ze zijn ballen de pan in.
Hartstocht is een keukenprinses met aanraakbare huid,
donzig als deeg, geurig als boter,
een weerloze van bot bevrijde eend
die naakt wil zijn als een olijf in olie,
een perzik op sap.
Ze wil zich ontleden op het hakblok,
betast worden door gulzige vingers en gloeiend verslonden.
Een vis zijn,
zwemmend in roomsaus
gewiegd, gekend, begeerd, genoten.
(Marjoleine de Vos)
Er werden al vele films over gemaakt. Seks en eten, een heerlijke combinatie.
Warm een beetje water (1/2 litertje) doe daarin stukjes gember, kaneelstokje (of poeder, maar dat dan later), 1-2 steranijs, cardemonzaadjes, peperbolletjes, beetje vanille(naar keuze), sap van 1 citroen, rietsuiker of honing (na opwarming).
Laat even doorkoken, afzetten en laten trekken, maar als je er teveel zin in hebt: een beetje cranberry- en/of appelsap bijgieten en warm drinken!!! (De hoeveelheden kruiden kies je naar smaak.)
De Brontë-zusters blijven tot op heden menig hart bekoren. Jane Eyre, geschreven door Charlotte Brontë, en een van de grote klassiekers uit de wereldliteratuur, was reeds menig maal voer voor adaptaties en verfilmingen. De versie van regisseur Cary Fukunaga, met rijzende sterren Mia Wasikowska en Michael Fassbender in de hoofdrollen, is een schot in de roos.
Jane Eyre (Wasikowska) is een weeskind dat door haar tante in een strenge kostschool wordt geplaatst. Op haar achttiende gaat ze als gouvernante werken in Thornfield Hall, waar ze instaat voor de opleiding van Adèle, beschermelinge van Edward Fairfax Rochester (Fassbender). De spanning tussen beide vrijgevochten hoofdpersonages is reeds vanaf de eerste ontmoeting merkbaar en zal het verdere verloop van het verhaal tekenen. De wisselwerking tussen de jeugdige naïviteit van Miss Eyre en de norse zwaarmoedigheid van Mr. Rochester wordt gevat in poëtische dialogen en kracht bijgezet door de acteerprestaties van beide acteurs.
Fukunaga weet heel goed de sfeer en emoties van dit 19e-eeuwse romantische drama aan te passen aan een 21e-eeuws publiek. Binnen de puriteinse context blijven de onderdrukte gevoelens en verlangens steeds voelbaar aanwezig, klaar om met de juiste dosis passie en sentiment doorheen de zorgvuldig opgezette façade te breken.
Vandaag gooi ik het eens over een andere boeg en zal ik het hebben over de veel geprezen en met prijzen overladen serie Mad Men. De serie wordt niet alleen gekenmerkt door een weldoordachte plot en uitstekende dialogen, ze laat de 21e eeuwse kijker ook achter met een cultuurshock.
Ze voert je mee naar het New York van begin jaren ’60. Centraal staan enkele ‘mad men’ (reclamemensen) die werken voor een prestigieus reclamebureau. Een echte mannenwereld, waar je als vrouw ofwel wordt bekeken als een lustobject of hard moet schreeuwen om erkenning. De serie heeft niet enkel oog voor de professionele strubbelingen van de protagonisten, maar ook voor het gezinsleven, met vrouw aan de haard. De toon wordt vanaf aflevering 1 gezet en is omwille van het onverdoken seksisme bij wijlen schokkend.
De serie staat bekend om haar aandacht voor details ten einde een zo realistisch mogelijke weergave te geven van de tijd van toen en is enkel om die reden al een aanrader. Het is geen ‘ik zet mijn verstand op nul’-serie en ook niet een waar je meteen helemaal in de ban van bent, maar na twee afleveringen smaakt het absoluut naar meer.
Het gaat zo snel. Alweer bijna een volledig jaar gepasseerd.
En ik denk aan jullie. Eén voor één. Hoe gaat het met haar? Wat doet hij nu?
Hoe ziet die er uit? Wat gebeurt er allemaal?
Maar nooit tijd.
Tijd maken.. Ja.. Dat is moeilijk.
Werken, studeren, stage, reizen, eindelijk thuis.. Maar dan moet ik dit nog leren en dat nog schrijven.
Oh, ik wil júllie schrijven. Niet midden in de nacht. Gewoon even tijd nemen.
Aan een tafeltje, een vaasje, met één bloemetje. De zon schijnt, en ik schrijf een brief. In geuren en kleuren. Aan elk van jullie. Persoonlijk. En ik vertel hoe het hier gaat, maar bovenal wil ik weten hoe het met jullie gaat.
Maar dan is het alweer middernacht. De tijd was me te snel af. De zon ging onder. En hier zit ik dan, met slaap op mijn oogleden. Geen tijd.
Ik mis jullie, één voor één. En op een dag, zal ik tijd maken. Hopelijk hebben jullie dan ook nog een streepje tijd voor mij.
Hoe zou het zijn om niets te doen te hebben? Niet dat je niets MOET doen, maar dat je gewoon niets te doen hebt. Geen boeken die je zou kunnen lezen, geen films om te bekijken, geen vrienden die je nog zou kunnen bezoeken. Geen reizen om te maken. Geen huiswerk. Je hebt geen honger, moet niet naar toilet, je bent niet moe. Er staat niets op je To Do-list.
Is dat vervelen? Vervelen zoals alleen kleine kinderen dat kunnen?
De tijd tikt tijdloos verder.
Wanneer heb jij je nog verveeld?